روایت راویان !

به یاد همه آن عزیزان سفر کرده که از یادشان نمی کاهیم ! توران پشتی ها ،سیدشیرازی ها ، ... !

یادم هست هر بار که اندوهی سرزمینم را بی رحمانه نشانه می رفت ما دل شکسته اما استوار به مدد قلم و سخن و تصویر و صدا راویان اندوه این سرزمین بودیم و دل سوخته می کوشیدیم ، روایت رنج مردممان را فریاد کنیم ، اما دریغ که اینبار چونان دردمند و دل شکسته ایم که غریبانه می خواهیم شانه ای باشد به استواری شانه های این ملت تا بر آن سربگذاریم و بگرییم ! ما خادمان رسانه ، راویان رنجها و لبخندها ، همان ها که شما از روزنامه ، خبرگزاری و سیما و صدا می شناسیدمان ، چونان شکسته دلیم و داغ دیده که خدا را می خواهیم که ای کاش کسی بود تا رنج ما را روایت کند .

...آنروز ، پس از نیمروز که کلمه ها ما را خبر کردند که مرکب آهنین بال مرگ یارانمان را با خویش برده است، ساعتها را در شکنجه می گذراندیم که شاید دروغ باشد آن خبر ، اما نبود !

... پس خداحافظ بچه های واحد مرکزی خبر ، رفقای شبکه خبر ، بچه های جام جم ، ایسنا ، ایرنا ، فارس ، بچه های خوب همشهری و کیهان ، خادمان تولید سیما و فنی ، خداحافظ دوستان گروه مستند سازی سیما ، خداحافظ مسافران پرواز تا ابد ، خداحافظ همه آنانی که یادتان را و نشانتان را نمی دانیم اما دلمان با شماست ، خداحافظ  ! خدایا یاران ما غریبانه سوی تو آمدند و به لطف و عنایت تو امید دارند ، خدایا آغوش مهرت را برای یاران غریب ما و خادمان ملت ایران بگشا !