روزنامه شرق - آرش راهبر؛ اينکه مي گويند ايراني ها اهل تکروي هستند و حوصله و جديت کار تيمي را ندارند عقيده درستي است. اين تکروي حتي در يک رشته ورزشي مثل کوهنوردي هم ديده مي شود. با اينکه از قديم گفته اند «هيچ وقت تنها به کوه نرو» اما همين حالا که اين مطلب را مي خوانيد سه تن از کوهنوردان ايراني در پاکستان مشغول صعود انفرادي به قله هاي بالاي 8 هزار متر هستند.

کاظم فريديان يکي از آن کوهنوردهاي پردل و جرات و حتي شايد بشود گفت بي کله اي است که در اقدامي متهورانه به صورت انفرادي و با هزينه شخصي راهي صعب العبورترين قله بالاي هشت هزار متر جهان شده. فريديان در حالي سرگرم بالا رفتن از قله خوفناک K2 است که اصولاً 30 درصد از گروه هاي صعودکننده به اين قله دچار سقوط و مرگ مي شوند و جنازه شان هم به کاشانه برنمي گردد.

مهدي اعتمادفر هم يکي ديگر از اين کوهنوردهاي تنها است که راهي قله گاش بروم يک و دو شده است؛ همان جايي که سه سال قبل محمد اوراز را به کام مرگ فرستاد. اعتمادفر هم به صورت انفرادي صعود مي کند. حسين نظر ديگر کوهنورد ايراني که سابقه صعود انفرادي به قله لنين را دارد نيز اين روزها در پاکستان است و بعيد نيست همين حالا در کمپ اوليه قله «ورودپيک» 8046 متري باشد. حسين نظر هم از آن کوهنوردان استثنايي ايران است که به تنهايي آن هم بدون چراغ خوراک پزي - که از واجبات کوهنوردي است- قله لنين را فتح کرد. راستش دوست نداريم نفوس بد بزنيم اما به هر حال دوستان کوهنورد ايراني که به تنهايي سرگرم بالا رفتن از صخره و برف و يخ هستند خوب مي دانند که مرگ هميشه در يک قدمي آنهاست و ممکن است ديگر به ايران بازنگردند. در اين چندساله چند تن از بهترين کوهنوردان ايراني در راه رسيدن به قلل مرتفع جانشان را از دست داده اند. خدا عاقبت اين سه نفر را به خير کند، ان شاءالله !