اندر حکایت نوآوری در کوهنوردی ایران !

 در پست قبلی مطلبی با عنوان " نوآوری در کوهنوردی ایران دیده نمی شود " به قلم کوهنورد و کوه نویس نام آشنا عباس محمدی در خبرگزاری میراث خبر درج شد که واکنشی از سوی یکی ار مخاطبان جدی و صاحب نظر کوه نوشت را در بخش کامنتینگ به همراه داشت . به جهت ذکر نکات قابل تامل و توجه نظر مذکور و با رویکرد برآیند نظرات بیشتری در این خصوص ، کامنت مذکور را بعنوان یک پست در معرض دید مستقیم مخاطبان قرار دادم .

منتقد ادبی ( ! )  ۱- از آقای عباس محمدی که دست به قلم و به احتمال زیاد با قاعدۀ قیاس آشنا هستند ، انتظاری بیش از این می­رود :

الف - صعود به کوه لوگان و دیوارۀ سلِسی و چند قلۀ فنی در آمریکای شمالی توسط مرحوم غدیر یزدانی در حالی صورت گرفت که ایشان ساکن کانادا بوده­اند ؛

ب - صعود به آکونکاگوآ توسط سعید طوسی در حالی صورت گرفت که ایشان ساکن آمریکا بودند و هنوز نیز هستند ؛

پ - صعود به دنالی توسط آرش سفلا و یزدان عقاقیری در حالی صورت گرفته­است که ایشان ساکن آمریکا بودند و احتمالاً هنوز نیز هستند ؛

ذکر این نکات به منزلۀ نادیده گرفتن زحمت­ و تلاش­های این افراد نیست ، اما باید توجه داشت که وقتی می­خواهیم مقایسه­ای انجام دهیم به ملزومات این قیاس هم توجه کنیم ؛ تنها صعودی که در این مقایسه می­توان برای بخش خصوصی واقعی ایرانی ( ساکن در ایران و نه مقیم کشورهای دیگر ) در نظر گرفت ، تلاش مهندس علی­رضا مُهنّا و عباس جعفری برای صعود به آکونکاگوآ است ؛


۲- از نوشتۀ آقای محمدی معلوم نیست که منظور ایشان از معیارهای "گزینشی" برای پذیرفته­شدن در تیم­های ملی چیست ؛ اگر منظور از گزینش ، عقیدتی یا سیاسی است که باید گفت ایشان خیلی خوب از وجود افراد زیادی فاقد چنین معیارهایی در تیم­های ملی خبر دارند ؛ و اگر منظور از گزینش ، ایجاد مانعی برای حضور افراد مستعد به بهانۀ اختلاف نظر است ، حضور همسر یکی از مخالفان سرشناس در تیم ملی می­تواند نمونه­ای به مثابۀ مشتی از خروار باشد ؛


۳ - از آقای محمدی تاکنون و در جاهای مختلف خوانده و شنیده­ایم که از این­که نوآوری در کوه­نوردی چه در بخش داخلی و چه در بخش خارجی وجود ندارد ، گلایه داشته­اند ؛ هم­اکنون که جامعۀ کوه­نوردی ایران – که اکثریت جمعیت آن را شبه­کوه­نوردان ( با کوه­نوردنمایان اشتباه نشود ) تشکیل می­دهند تا کوه­نوردان واقعی – نوآوری به خود نمی­بیند ، هر از چندگاهی شاهد حادثه­هایی تلخ و غیرقابل بازگشت در کوهستان­های کشور هستیم ، چه رسد به روزی که آن­ها بخواهند کارهای نوآورانه هم در کارنامۀ خود ثبت کنند ؛ امیدوار ام آقای محمدی در وضعیت فعلی به تبعات این چنین گلایه­های خیرخواهانه که ممکن است برای قشر ماجراجو محرک خوبی به حساب آید ، توجه بیش­تری مبذول دارند .