جای خالی اعتماد !

در نامه ای از طریق پست الکترونیکی به فرامرز نصیری که پیشنهاد دهنده اقدام شایسته ، تاکید می کنم شایسته و پسندیده نشست وبلاگ نویسان کوهنورد بود از او خواستم در خصوص مجوز و هماهنگی جهت اجرای برنامه در پلنگچال با فدراسیون مکاتبه کند و این موضوع را شفاها و از طریق تماس تلفنی نیز با وی در میان گذاشته و حتی برای هماهنگی بیشتر جهت اجرای مطلوب برنامه در روزهای میان هفته  قرار ملاقات گذاشتیم . ( که تا این ساعت و تاریخ میسر نشده ) . به هرحال نصیری از مقصود من استقبال کرد .اما در نامه مذکور کلمه << مجوز >> را به کار برده بودم که در تماس تلفنی با وی اصلاح کردم و حتی در ملاقات حضوری با فرشید فاریابی نیز به این نکته که منظور همان هماهنگی در اجرای برنامه در محل پناهگاه پلنگچال است تاکید کردم . به هر حال هر مکانی که حتی بصورت رایگان هم در دسترس عموم مردم است نیاز به مدیریت دارد .  این پناهگاه توسط کمیته پناهگاههای فدراسیون کوهنوردی اداره می شود لذا در آن فضای محدود اگر قرار باشد برنامه ای در قالب نشست ، دوره ، کلاس و ...  برگزار شود به نوعی با مسئول پناهگاه باید جهت عدم تداخل برنامه ها هماهنگ شود . فکر نمی کنم کسی در عصر ارتباطات و اطلاعات  منکر برنامه ریزی برای اجرای مطلوب هر کاری باشد . در روز ۲۳ اردیبهشت ماه در محل پناهگاه از قریب به ۲ ماه پیش بر اساس تقویم فدراسیون اعلام شده بود که آزمون ورودی مربیگری درجه ۳ سنگنوردی بانوان  در پلنگچال برگزار می شود و برگزاری نشست همزمان با این آزمون ممکن است برای برگزار کنندگان که کمیته کوهنوردی فدراسیون است با توجه به پیش بینی تعداد نفرات شرکت کننده و فضای محدود مشکل آفرین باشد .با این وصف  آیا درخواست هماهنگی منطقی نیست و آیا اگر مثبت نگاه کنیم این موضوع سنگ اندازی و ممانعت از برگزاری نشست تلقی می شود یا اهتمام در اجرای مطلوب آن ؟! من به عنوان یک خرده وبلاگ نویس کوه و نه کوهنورد از این نشست که بی شک از مثبت اندیشی جامعه وبلاگ نویسان کوهنوردی نشات می گیرد بصورت غیر رسمی استقبال کرده و می کنم و یقین دارم نه مسئولین فدراسیون کوهنوردی و نه هیچ فردی که دلسوز این رشته ورزشی باشد با برگزاری چنین برنامه هایی که در جهت فردایی بهتر برای کوهنوردی کشور  است مخالفت کند . علی رغم تلاشم جهت شفافیت موضوع و اعتماد سازی، با فضایی که کما بیش با آن آشنایم ، اطمینان دارم باز هم تفسیر های متفاوتی از این نوشتار خواهد شد اما امیدوارم سوء برداشتهای ناشی از کلمه << مجوز >> که روح مقصودم را تحت الشعاع قرار داد تعدیل گردد .